Kop
Roosenboompjes
Maak hier uw keuze
uit een Roosenboompje
 
         
         

Vorige 8. Lijden om Christus wil Volgende

image006 Op het christelijk erf wordt veel gediscussieerd over de oorzaak en functie van het lijden. En zoals u al heeft opgemerkt is lijden niet met een korte “ei”, maar met een lange “ij”! Leiders willen we allemaal graag zijn, lijden om Christus wil niet zo. Toch wordt er relatief weinig over het lijden gesproken. We gaan er instinctief met een grote boog omheen in de hoop dat dit thema maar niet aangeraakt wordt. Eigenlijk weten we niet goed wat we erover zeggen moeten, laat staan ervan moeten denken….. Mag een christen wel…. Is er wat loos als er geleden wordt?? Toch wordt er veel leed geleden hoor!! We worden terdege aangevallen, zijn gehandicapt door lijden én moeten kleur bekennen. Want lijden doet elke christen!!

Door de pijn van lijden heen vormt God ons karakter en beïnvloedt het onze relaties naar anderen toe. Zonder enige notie van lijden kunnen we anderen niet begrijpen die wél lijden, laat staan hen van dienst zijn. Dan schepen we hen gemakkelijk af met flauwe smoezen of tonen veel onbegrip……!! Wat is dan de zin van het lijden? De apostel Paulus schrijft in Efeze 4:13: “Totdat wij…. bereikt hebben de mannelijke rijpheid, de maat van de wasdom der volheid van Christus”.

Zelf hebben we soms veel moeite met het thema lijden, doch het is één manier die God gebruikt om ons gehoorzaamheid te leren door lijden heen. En dan komen we tot de conclusie dat God het toelaat om in ons een nieuwe kwaliteit van leven te bewerken; om ons (nog) meer naar Zijn karakter en beeltenis te vormen!! Dan bemerken we dat God voor ons ‘rechtvaardigen’ zorgt en zelfs op God mogen vertrouwen als ons verschrikkelijk onheil treft. In de Hebreeënbrief hoofdstuk 11 wordt het leven van vele Oudtestamentische heiligen belicht en zien we dat ze door GELOOF in hun Heer het lijden aanvaardden als zijnde vanuit Gods hand. “Zij hebben zich laten folteren en van geen bevrijding willen weten, opdat zij aan een betere opstanding deel mochten hebben. Anderen hebben hoon en geselslagen verduurd, daarenboven nog boeien en gevangenschap. Zij zijn gestenigd, op zware proef gesteld, doormidden gezaagd, met het zwaard vermoord; zij hebben rondgezworven in schapenvachten en geitenvellen, onder ontbering, verdrukking en mishandeling – de wereld was hunner niet waardig” (Hebreeën 11:35-38).

Toen ik eens mijn persoonlijk “lijdens”-verhaal vertelde aan jonge gelovigen in Moskou (1996) kwam er na afloop van het seminar een jongeman naar mij toe en zei: “Broeder Rob, God moet wel een heel bijzonder plan met u hebben. Ik vroeg hem waarom hij dit zei. Hij antwoordde: Ik geloof dat de Heiligen Gods – Predikers van het Woord - éérst moeten leren lijden voordat ze anderen die lijden (wij, vele jaren (72) onder het communisme) kunnen begrijpen, want wij hebben héél véél geleden!!

Ik moet u eerlijk bekennen – Ik begrijp Gods plan in dezen niet - maar bidt met vele anderen die door lijden getroffen worden: “Vader, ik begrijp het (nog steeds) niet. Maar ik wil u geen vragen meer over dit alles stellen. Ik vertrouw U volkomen.”

En de Vrede Gods, die alles te boven gaat, vervult SINDSDIEN mijn hart en leven en ik zie/ik begrijp enigszins Zijn Goddelijk plan voor mijn leven….!!

Lied 564 uit de bundel van Joh. de Heer (koor): Aan Uw voeten, Heer,
Leg ik mijn leven neer,
Ik sterf en leef en lijd,
Voor U, gekruist voor mij.

Rob Roosenboom