Kop
Roosenboompjes
Maak hier uw keuze
uit een Roosenboompje
 
         
         

Vorige 5. Humanist die af en toe bidt Volgende

 
In een artikel in Elsevier over verzetsheld Dietrich Bonhoeffer, een Duitse predikant die op 15 april 1945 de dood vond, blijkt dat deze en anderen tegen de ouderwetse leer der kerk ingingen. "Geen gezeur meer over God over wie we toch geen zinnige uitspraken kunnen doen, geen gedoe met religieuze rituelen, maar je inzetten voor de medemens, daar draait het geloof om". Over humanisering van het christendom gesproken.... Ondanks dat hij de voorkeur aan het beeld van een onmachtige God, een lijdende God, gaf, die als het ware gepersonifieerd wordt door de lijdende Christus aan het kruis - wordt de echte christen gekenmerkt door het feit er te zijn voor anderen... En daar plaatst hij de hand op de zere wonde.

Uit een Amerikaanse studie blijkt dat 90-95% van alle inzet, denk maar aan tijd, geld en de vele programma's van de plaatselijke gemeente, gebruikt wordt om haar leden bezig te houden en dat er dan maar zeer weinig aandacht overblijft voor de ander, de buitenstaander, de niet-gelovige!

Misschien dat "onze eigentijdse blik" op de gemeente en haar taak deze zienswijze heeft versmald en dat daardoor ook de gemeente haar taak en opdracht om "anderen binnen het Koninkrijk Gods te brengen" verzaakt heeft. En dan maar klagen dat we zo weinig in aantal zijn of dat er geen nieuwe mensen meer bijkomen, en, en, en.....

Als we het Nieuwe Testament goed lezen dan komen we al snel tot de conclusie dat de enige opdracht die elk christen van Godswege ontvangen heeft, het werk is van een evangelist. Met andere woorden, een voortdurend verkondigend, evangeliserend getuigenis geven in "woord en daad" van hetgeen de Here Jezus Christus in ons leven gedaan heeft. Als we echte christenen zijn dan hebben we immers een keuze gemaakt om Jezus te volgen i.p.v. onze eigen weg te gaan en als de Heilige Geest in ons woning heeft gemaakt (wedergeboorte) dan zijn we zo vervult van de liefde van God, dat niets en niemand ons de mond kan snoeren of zelfs tegen kan houden om de grote daden van God te verkondigen.

Zo zou het moeten zijn. Eťn en ťťn is twee, maar de praktijk van het leven leert ons een heel ander verhaal. Evangelische gemeente of kerk, we blijven ondanks de vele werkingen van de Geest in ons midden - op ons zelf gericht en maar weinig op de ander!! Zo zijn we als gemeente in een soort vacuŁm beland of botsen we tegen het plafond van ons (aardse) kunnen?! Wel weet ik dat er (nog) steeds weinig aandacht is voor de ander, met name de wezen, weduwen, alleenstaanden of alleengaanden en allochtonen onder ons. En we zijn voortdurend met onszelf - onze eigen problematiek - bezig en groeien (bijna) niet in geestelijk opzicht noch in aantal.

Natuurlijk zijn er talloze verontschuldigingen te berde te brengen en kunnen we de voorgangers, oudsten en medewerkers als "boosdoeners" bestempelen. Maar ik kom tot de conclusie dat er maar ťťn oorzaak aan te duiden valt en wel een GEBREK AAN BEWOGENHEID!

Lieve broeders en zusters, waar is de "eerste liefde" voor de Here Jezus gebleven? En het "heilig vuur" dat onze voeten als het ware brandt en in beweging zet om de grote daden van God te verkondigen en ........ vult u zelf maar in wat er nog meer nodig is om uzelf in beweging te krijgen. Natuurlijk kunt u de hedendaagse tijd en anderen de schuld geven van lege kerken en koude harten. Natuurlijk kunt u stellen dat we gefaald hebben in menig opzicht, maar wat gaan we er als gemeente (u, ik, samen) aan doen?

Hopelijk dat u zich door het lezen van dit artikel ertoe geroepen voelt om u opnieuw aan Hem toe te wijden, open te staan voor Zijn leiding maar bovenal een drang voelt van Godswege om anderen te vertellen over de liefde van God.

Broeder Rostic, de assistent voorganger van de Chmenitskiy gemeente in de OekraÔne, schreef ons in een e-mail dat de gemeenteleden aldaar de taak op zich genomen hebben om aan minimaal 5-8 personen te getuigen met het doel om hen voor Christus te winnen. Hij eindigt zijn brief dat ze geloven ťn verwachten dat binnen een half jaar de gemeente in aantal verdubbeld zal zijn!! En dat is nou precies wat ik bedoel: "anderen vertellen ....en tot Jezus leiden"! Een bekend lied zegt zo mooi en toepasselijk: "Oh, welk een vreugde, vreugde, een kind van God te zijn..... Prijst God voor Zijn gena".

Volgens Bonhoeffer is de christen weinig meer dan een humanist die af en toe bidt! Aan u en mij de uitdaging om deze stelling krachtig te weerleggen!!

Rob Roosenboom