Kop
Roosenboompjes
Maak hier uw keuze
uit een Roosenboompje
 
         
         

Vorige 40. Echte vriendschap Volgende

Vriendschap "Vertel me wie je vrienden zijn en ik zal zeggen wie je bent".
Een veel gehoord gezegde! Het hebben van vrienden is belangrijk, maar zelf een echte vriend zijn is nog belangrijker!

De psychologen van vandaag kunnen door het gedrag van hun cliŽnten weten welke invloed goede en/of slechte vrienden in hun leven gehad hebben. En, zo concluderen ze, de gevolgen van een vriendschap zullen onuitwisbare sporen achterlaten en de personen ten opzichte van staat, kerk en maatschappij positief of negatief beÔnvloeden.

Helaas zijn goede vrienden voor velen zeldzaam geworden. Jammer, want wat we, ondanks ons drukke leven niet mogen nalaten is het onderhouden en cultiveren van goede vriendschap! Ook in het christelijke leven is dat van groot belang voor een goede, geestelijke ontwikkeling. Niet alleen om in gelukkige tijden elkaars vreugden te delen, maar ook om in latere, misschien minder voorspoedige jaren waardevolle contacten te onderhouden.

In de pastorale zielszorg komen we vaak mensen tegen die zů uitsluitend met zichzelf bezig geweest zijn (in alles zelfzuchtig: "Als ik er maar beter van kan worden") dat ze door de jaren alle contacten met de buitenwereld verloren hebben en nu zitten te kniezen op hun bejaardenflatje. Door hen opnieuw met anderen in aanraking te brengen, b.v. een dichtbij wonende zieke of bejaarde, kan in weinig tijd dit probleem van eenzaamheid opgeheven worden!

In het Oude Testament komen we een opvallende vriendschap tegen, en wel de vriendschap tussen David en Jonatan. David. een eenvoudige herdersjongen en Jonatan, de voorname prins. Sociaal gezien een bijna onmogelijke vriendschap, maar hij stond toch op een zeer hoog geestelijk peil. Hoewel Jonatan wist dat David eens Koning zou worden in zijn plaats was er bij hem geen afgunst of haat aanwezig maar een kameraadschappelijke binding, die uniek genoemd kan worden.

Als Koning Saul David laat vervolgen, zodat deze genoodzaakt is te vluchten (lees l SamuŽl 20), zoekt David Jonatan weer op. Ditmaal is het een geheime ontmoeting. Jonatan laat zijn vriend David beloven dat als deze Koning over IsraŽl zijn zal, hij Jonatans kinderen sparen zal. Een misschien wat vreemde gelofte, maar begrijpelijk als we weten dat een nieuwe Koning het voormalige koningshuis gewoonlijk liet uitmoorden om eventuele opstanden en kroonroof te vermijden.

Jonatan sterft op jeugdige leeftijd op het slagveld. Jaren later, als David koning is geworden, herinnert hij zich het verbond dat hij met Jonatan had gemaakt en laat eventueel overgebleven familieleden en erfgenamen van Jonatan opsporen. Tot zijn grote verrassing wordt hem verteld dat er nog ťťn wettige erfgenaam in leven is, een kreupele jongeman, Mefiboset genaamd. Jaren geleden, tijdens de vlucht uit het ouderlijk huis, struikelde het kindermeisje dat Mefiboset droeg, waardoor de toen nog baby zijnde jongen viel, wat levenslange mankheid tot gevolg had. In het aan David gegeven relaas werd de fysieke conditie benadrukt, misschien om de Koning erop attent te maken dat de persoon in kwestie een onbelangrijk, kreupel iemand was.

Gelukkig zien we de kracht van echte vriendschap in werking in de boodschap die David aan zijn knechten geeft om Mefiboset onmiddellijk naar zijn paleis te laten brengen (2 SamuŽl 9). Een doodsbange, bevende jongeman wordt aan Koning David voorgesteld. Dan vertelt David van zijn gelofte die hij aan Jonatan, de vader van Mefiboset, heeft gedaan en dat hij die graag wil nakomen. En zo zien we dat Mefiboset nog diezelfde dag in ere hersteld wordt en terug krijgt wat zijn vader toebehoorde. Een voorbeeld van wat echte, nobele vriendschap kan bewerkstelligen, maar ook van hoe God vriendschappen gebruiken wil om Zijn heerlijk plan in ons leven te volbrengen!

Beter een goede vriend dan een verre buur!

Rob Roosenboom