Kop
Roosenboompjes
Maak hier uw keuze
uit een Roosenboompje
 
         
         

Vorige 3. En God veranderde hun levens Volgende

Het verhaal van Moeder Luba en haar zoon Nick

Een aantal jaren geleden stelde Nick mij de vraag of hij door ons (b.v. de ImmanuŽl Gemeente Almere en/of ECM) gesponsord kon worden. Hij wilde namelijk naar de UETS bijbelschool in Kiev, de hoofdstad van de OekraÔne, gaan om er de opleiding te volgen en in de nabije toekomst ůůk voorganger worden. Normaal gesproken juich ik dit soort "roepingen" altijd toe. Maar in dit geval had ik geen zekerheid of dit nu wel de juiste keuze was. Na een paar gesprekken maakte ik hem duidelijk dat ik niet zo zeker was van zijn motivatie en dat hij eerst nog wat verder moest groeien in zijn geloof daar hij nog een relatief nieuw christen was.

Een beetje teleurgesteld was hij wel, dat moet ik u eerlijk zeggen. Hij had grote toekomst verwachtingen (en wie niet op een leeftijd van 18 jaar) en vele ambities! Maar, beter ťťn geroepene die ťcht de weg van de Heer gaat, dan tientallen zg. broodpredikers plus aanverwante problemen.

Een paar maanden later ontmoette ik Nick opnieuw. Nu omdat zijn moeder in een enorme diepe depressie verkeerde. Met br. Sasha, de voorganger van de gemeente, bezocht ik moeder en zoon thuis. Moeder was aan het einde van haar krachten, dat zag je zo. Vies en vervuild was zowel zijzelf als haar appartement. Ze vertelde dat ze niet meer verder wilde leven. Rijp voor een opname in een inrichting constateerde ik al snel. Maar zoiets is niet zomaar geregeld. 'k Vroeg of ik voor haar bidden mocht. Nu, dat kon geen kwaad antwoordde ze. Dus zo gezegd, zo gedaan en zodoende voor haar spoedige herstel en voor een nieuwe levens invulling gebeden en dat de relatie met God hersteld zou worden. Ze was nl. nog geen christin en had de gemeente slechts eenmaal bezocht naar aanleiding van Nick's doop door onderdompeling. Nick kreeg wat geld toegestopt om voedsel en fruit te kopen en de opdracht om het huis op te ruimen. Ook liet ik nog enkele doosjes vitamine C tabletten en dergelijke achter.

Het jaar daarop bezocht ik de gemeente opnieuw in de zomer en vroeg Nick hoe het met "moeder Luba" ging. Het ging wel wat beter vertelde hij, ze knapte op en at weer als voorheen. Later dat jaar was ik weer in de gemeente voor een seminar en vroeg belangstellend naar de gezondheid van Nick's moeder. Hij straalde en vertelde dat moeder "christin" geworden was en zelfs de kerkzaal (na afloop van de samenkomst) schoonveegde. Een verandering ten goede dus.

Toen ik die zondagavond na afloop van de dienst per trein naar Kiev zou afreizen stonden er 11 gemeenteleden op het perron - in de sneeuw en in de koude - om mij persoonlijk uit te zwaaien. Een zuster - eerder onder mijn prediking tot bekering gekomen - stelde mij een grote zelf gemaakte pizza ter hand, weer anderen flessen frisdrank, koekjes en chocolade voor onderweg. Toen de trein wilde vertrekken kwam tot mijn grote verbazing moeder Luba door de sneeuw aangerend en kon nog net een drietal sinaasappelen overhandigen in een papieren zakje, een kus op m'n wang drukken en "spaciba" (dank u wel) pastor Robert zeggen. Blij en voldaan voltooide ik mijn missie.

De afgelopen drie zomers heeft Nick - op onze kosten - de 6 weken durende zomer cursussen op de bijbelschool in Kiev gevolgd met prima cijfers. Nick is een betrouwbare broeder gebleken. Opnieuw verzocht hij mij - zomer 2003 - of de ImmanuŽl Gemeente Almere en/of ECM zijn voorgenomen studie wilde sponsoren. Een vierjarige opleiding in Bijbel en Theologie die leidt tot de bekende B.A. graad. 'k Heb hem gezegd dat ik in principe bereid was om hem daarin te helpen. In de OekraÔne zijn namelijk de meeste gemeenteleden en/of bijbelschoolstudenten afhankelijk van familie en vrienden in het buitenland. 'k Vroeg hem naar de ervaringen van de afgelopen vier jaren. Met enige trots vertelde hij hoe zijn moeder door de depressie heen gekomen was, weer werk gevonden had, overgelukkig met de nieuwe kansen om "goed te leven zoals God het wilde". En dat God hem een fijne muziekbediening had gegeven en dat vele jongeren (100!!) z'n drie jeugdclubs wekelijks bezochten. Ook dat hij inmiddels redelijk Engels had leren spreken (en mij trouwens uitstekend vertaalde) en nu klaar was om te gaan studeren.

borsch (26K)
Rode bietensoep "Borsch"

Terwijl ik dit keer negen dagen in de gemeente dienstbaar mocht zijn met een seminar en vele spreekbeurten, verzorgde moeder Luba de inwendige mens in de vorm van vele potten en pannen etenswaar, waaronder de beroemde OekraÔnse soep: "Borsch" (een rode bietensoep met zure room)". Elke dag kwam ze weer met nieuwe voorraden aanzetten. Genoeg voedsel om een compleet weeshuis te voeden!! En dat terwijl ik moet afslanken (op medisch voorschrift)!! Afgezien dat ik heerlijk verwend ben is moeder Luba een "zegening voor de volken geworden".

Nick vertelde - zo tussen neus en lippen door - dat moeder Luba nu ook nog de zorg voor een invalide dame op zich genomen had. Degene die hulp behoefde, helpt nu anderen!! Met instemming heb ik de benodigde formulieren getekend. Nick kan wat mij betreft in Kiev gaan studeren.

soli_deo_gloria (5K)
2 Petrus 1:3-4 (Het boek)
Want als u Hem beter leert kennen,
zal Hij u door Zijn grote kracht
alles geven wat u nodig hebt
om werkelijk goed te leven;
Hij zal zelfs Zijn heerlijkheid
en goedheid met ons delen!

Rob Roosenboom