Kop
Roosenboompjes
Maak hier uw keuze
uit een Roosenboompje
 
         
         

Vorige 11. Over „stoelchristenen” en „glimmende kniestukken” Volgende

Er waren eens twee voorgangers van totaal verschillende geloofsgemeenschappen. De ťťn - goed onderlegd en welsprekend, de ander - een eenvoudige ziel, doch behept met een "hemelse boodschap".

Tijdens een ontmoeting, - zo'n jaarlijks gebeuren - zag je gewoon de verschillen. De eerst genoemde kwam in een prachtig "chic" pak met glimmend achterwerk, de tweede met eelt op z'n verweerde handen en "glimmende kniestukken".

Ik moest aan dit verhaaltje denken toen ik het verhaal van de priester Eli met z'n twee boosaardige zonen onder ogen kreeg. In l SamuŽl 2:16 staat dat ze (de zonen) zelfs van het offervlees stalen en amok (ruzie) maakten toen de "tempel - gelovigen" iets van hun onvrede lieten blijken.

Het resultaat van een gesprek met de "altijd in zijn stoel zittende Eli" blijkt weinig hoopgevend. Geen correctie, vermaning, of berisping. De zoons gaan door met hun onrechtvaardige praktijken en het volk kijkt toe en druipt af. Als Eli jaren later van de dood van zijn beide zoons hoort - valt hij achterover van zijn stoel en sterft een vreselijke dood (breekt z'n nek).

Stoelgeloof brengt weinig goeds voort.
In Eli's geval de dood en in onze samenleving vele starre, onpersoonlijke gemeentes waar dorheid en kilte de boventoon voeren.

Bidder op knieŽn Misschien zijn wij als de ImmanuŽl Gemeente Almere geen, hoogvlieger; geen in het ooglopende gemeente. We zijn niet met velen, hebben geen oogverblindend gebouw noch een spetterend of spraakmakend programma. We zijn maar een groep eenvoudige mensen met slechts ťťn verhaal (getuigenis) hoe de Here ons verloste uit de klauwen van satan en ons plaatste in het Koninkrijk van Zijn Zoon Jezus Christus om daadwerkelijke kinderen van het licht te mogen zijn in een steeds donkerder wordende wereld, maar aan onze kleding kun je zien dat we geen theoretische christenen zijn.

De "sleetplekken" zijn, immers (hopelijk) zichtbaar, door gebed, biddend op onze knieŽn. Biddend om zegen, verwachtend grote dingen van een levende Heer, gelovend in een groot en machtig God die zich heden ten dage manifesteert als voorheen.

Stoelchristenen? O ja, ik ken ze wel maar ik heb geen tijd voor, hun 'prietpraat'. Al m'n tijd en aandacht wil ik echter geven aan degenen die om hun "glimmende kniestukken" bekend staan. Echte bidders, ťchte ontvangers; ťchte gelovigen.

Mogen ook wij, u en ik, zo bekend staan!

Rob Roosenboom